Eén op de vier kinderen in Nederland groeit op met een ouder die psychische problemen of een verslaving heeft, wat het risico vergroot dat zij zelf problemen ontwikkelen. Daarom zijn zes pilots opgezet om de samenwerking tussen de volwassenen-ggz en de jeugdhulp te verbeteren. Deze pilots werken allemaal op eigen wijze aan samenwerking tussen deze domeinen. Samen met Verwey-Jonker Instituut, Trimbos-instituut en de Academische Werkplaats GEZIeN onderzochten we deze pilots, met steun van ZonMw.

Obstakels rondom financiering, informatie-uitwisseling en privacybescherming zorgen ervoor dat structureel samenwerken moeilijk van de grond komt. De samenwerking stopt vaak na doorverwijzing, terwijl voortzetting wenselijk is. Tegelijkertijd zien we dat de samenwerking binnen de pilots – ook op kleine schaal – al grote voordelen biedt.

Zowel ouders als hulpverleners ervaren de samenwerking als positief. Hulpverleners leren van elkaar en krijgen een bredere kijk op de problemen binnen gezinnen. Hierdoor kunnen zij ouders beter uitleg geven over de samenhang van problemen, wat rust en begrip oplevert. Ouders staan daardoor meer open voor hulp en voelen zich sterker in hun opvoedrol. Dit heeft een positief effect op kinderen en maakt verdere hulp soms overbodig.